Παρασκευή, 23 Δεκεμβρίου 2011

Undo Redo

Ξαναέκανα το ίδιο λάθος

ερωτεύτηκα έναν str8

ερωτεύτηκα: δηλαδή πρόβαλα μια σειρά από άρρητες επιθυμίες

τις ατέλειές μου

τις απατηλές μου δυνατότητες

τους μύθους μου

στο σώμα ενός str8

αλλά αυτό δεν ήταν λάθος

ένας str8 είναι τις περισσότερες φορές το πιο κατάλληλο δοχείο για να χωρέσει τα παραπάνω χωρίς τίποτα ποτέ να δοκιμαστεί και άρα να ξεχειλίσει

το λάθος μου είναι που το είπα και σε αδερφές και σε άλλους str8

δεν ξέρω γιατί

αλλά ξέρω πόσο λάθος έκανα

γιατί τώρα, πριν καν καταλάβω τι έκανα, γιατί το έκανα, τι θέλω από αυτόν τον έρωτα

έχω να διαχειριστώ την εικόνα των άλλων για τον έρωτά μου

την εικόνα των ξένων για το δικό μου άγνωστο συναίσθημα

και πρέπει να πάρω τις αποστάσεις μου από αυτές

και μετά πρέπει να απολογηθώ γι' αυτές

μου φορτώνουν τις κανονικότητές τους, για το καλό μου

κι εγώ αισθάνομαι σαν ρούχα να κάνουν απ' τα ρούχα τα παλιά μου

όχι δε θέλω να τον γαμήσω

ούτε να με γαμήσει

δε θέλω να τον γνωρίσω

δε θέλω να μου μιλήσει

αν ήθελα άλλωστε θα το είχα κάνει ή τουλάχιστον προσπαθήσει

Είμαι ένα αρνί που αγαπάει ένα λιοντάρι.

Ένα λιοντάρι που λατρεύει ένα αρνί.

Και όλοι γύρω τους πιέζουν για μια φωτογραφία μαζί.και όλοι γύρω του τον πιέζουν να βρεθεί δίπλα του για μια φωτογραφία

κι αυτό είναι θάνατος

είμαι αδερφή γιατί μπορώ να ερωτεύομαι κάτι που δεν υπάρχει αλλά έχει τη μορφή του άντρα

είμαι αδερφή γιατί προτιμώ τον Άρη από την Αφροδίτη μόνο και μόνο λόγω ονόματος, έστω κι αν δε θα πάω ποτέ σε κανέναν πλανήτη

είμαι αδερφή γιατί μπορώ να βλέπω για ώρες να παίζουν οι άντρες ποδόσφαιρο και να μη θέλω να τελειώσουν

δεν θα είμαι εκεί για να αποθεώσω τους νικητές

δε θα είμαι εκεί για να παρηγορήσω τους ηττημένους

δε θα ακουμπήσω κανέναν τους

αλλά θα είμαι μόνο εγώ πιο κοντά στο αρχικό τους συναίσθημα που ακόμα και για αυτούς, αλλά όχι για μένα, συνεχώς φθίνει: ας μην τελειώσει ποτέ αυτό το παιχνίδι

είμαι αυτός που κρατάει το πιο πηγαίο τους συναίσθημα - αυτό που δεν έχει αλλοτριωθεί από την κούραση, το άγχος, τον ανταγωνισμό - ζωντανό σαν την πρώτη στιγμή που εμφανίστηκε

να μην τελειώσει ποτέ αυτό το παιχνίδι

είμαι εκεί ο μόνος πιστός στην αρχική συνθήκη

και κάποιοι αυτό το βλέπουν

όντας κουρασμένοι, ηττημένοι, σηκωμένοι στα χέρια των οπαδών τους, ρίχνουν ένα βλέμμα πάνω μου

και ντρέπονται

(ή έτσι μου φαίνεται)

και τότε τους ερωτεύομαι


κατέβασε όλο το τεύχος εδώ

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου